kind nachtangst abz

Slaapt jouw kindje slecht? Nachtangst kan de boosdoener zijn.

Slaapt jouw kindje slecht? Nachtangst kan de boosdoener zijn.

Vind je je kindje soms volledig overstuur en rechtop zittend in bed? En kan je dan heel moeilijk doordringen tot je kind? Dan kan hij/zij wel eens last hebben van nachtangst. Nachtangst, ook wel gekend als night terrors, doet denken aan een nachtmerrie, maar dit is het absoluut niet. Wat is nachtangst dan wel en hoe herken je het?

Wat is nachtangst?

Nachtangst is een slaapstoornis waarbij de slaper uit een diepe slaap lijkt te ontwaken met een paniekaanval.
Nachtangst komt vooral voor bij kleine kinderen rond de leeftijd van 3 jaar maar het kan ook bij jongere en oudere kinderen voorkomen. Na de leeftijd van 5 jaar is het voorkomen van nachtangst al sterk afgenomen. Opvallend is dat jongens er meer last van hebben dan meisjes. Meestal komt nachtangst een paar uur na het inslapen voor, tussen 21u en middernacht.

Wat zijn de symptomen van nachtangst?

Als je als ouder dit meemaakt met je peuter/kleuter dan herken je de volgende symptomen zeker en vast: Je hoort je kind schreeuwen en jammeren en vindt hem dan meestal rechtop zittend en volledig overstuur in bed. Het lijkt wel alsof je kind wakker is en de ogen kan openen, maar toch kan je niet tot hem/haar doordringen. Het verschil met nachtmerries is dat je je kind moeilijk wakker kan maken. Je kind lijkt verward en gedesoriënteerd en kan agressief zijn bij aanrakingen. Ook kan hij/zij hevig zweten. Zo’n dergelijke paniekaanval zal je kind zich ook niet herinneren de volgende morgen, wat bij een nachtmerrie wel het geval is. Nachtangst duurt meestal maar een 5-tal minuten, maar het kan ook tot een halfuur aanhouden.

Wat kan je eraan doen?

Het antwoord is niets. Nachtangst is een slaapstoornis die vanzelf overgaat. De oorzaak van nachtangst is nog steeds niet geheel duidelijk. Deskundigen wijten het aan de onrijpheid van het slaappatroon. Je kind komt wakker uit de diepste slaapfase, maar niet volledig zodat het zijn omgeving niet kan herkennen.
Sommigen menen dat het komt door de verschillende opgedane indrukken van overdag, of door een erg vermoeiende dag die je kind gehad heeft. Dit komt dan ’s nachts tot uiting door nachtangst.
Als je als ouder hiermee de eerste keer geconfronteerd wordt, is het beangstigend om je kindje zo terug te vinden in zijn bedje. Je staat er gewoon machteloos bij. Het enige wat je kan doen, is je kindje proberen vast te houden zodat hij zich niet kan bezeren. Voor de rest kan je alleen maar wachten tot het overgaat. In de meeste gevallen zal je kindje zich na de paniekaanval gewoon weer neerleggen en verder slapen.